Nieuwsbrief 2011/1
FRANSE ‘LOI GAYSSOT’

Ondanks duidelijke afspraken over wie de vervoerskosten in een koopverkoopscontract draagt, kan de andere contractspartij tóch nog voor deze transportkosten opdraaien. Dit is het geval wanneer de Franse wetgeving op de vervoersovereenkomst van toepassing is, meer bepaald de zogenaamde ‘Loi Gayssot’.

Door deze wet kan een vervoerder betaling eisen van de vracht van zowel de afzender als de bestemmeling, ongeacht wat deze beiden hieromtrent onderling hebben afgesproken en ongeacht hoeveel tussenpersonen er bij het transport betrokken zijn.

Ook voor de Belgische transporteur is deze rechtstreekse vordering van de vervoerder op de afzender en bestemmeling van een transport van belang. Voert deze namelijk als hoofdvervoerder of als ondervervoerder toegetreden tot een hoofdvervoersovereenkomst onderworpen aan het Franse recht, een transport uit dan kan ook deze Belgische vervoerder de vracht zowel van de afzender als van de bestemmeling vorderen; dit ongeacht wie deze kosten diende te dragen volgens de onderliggende overeenkomst.

Dit alles heeft helaas ook tot gevolg dat bij niet (door)betaling van de vracht door een of andere tussenpersoon (bijvoorbeeld een commissionair) in de transportketen, de afzender of bestemmeling - die de vracht reeds aan een tussenpersoon heeft betaald – nogmaals de vracht zal moeten betalen, maar ditmaal aan de feitelijke vervoerder.

Let wel: recent heeft het Franse hof van cassatie beslist dat deze Loi Gayssot een wet is waar van afgeweken kan worden.

Deze wetgeving kan dus bij overeenkomst buiten werking gesteld worden. Contractueel het toepasselijk recht vastleggen, is dan ook de boodschap.

Bij afwezigheid van een afspraak omtrent het toepasselijke recht, zal het recht van het land waar de feitelijke vervoerder zijn vestiging heeft bepalend zijn, doch enkel voor zover de plaats van ontvangst van de goederen of de plaats van aflevering van de goederen ook in dit land gelegen is. Is dit niet het geval, zal het recht van de plaats van aflevering van toepassing zijn.

De al dan niet toepasselijkheid van deze Loi Gayssot is zowel van belang van de vervoerders (verhaalsmogelijkheden), als van de afzenders/bestemmeling (vermijden van dubbele betaling of betaling in afwijking van de bepalingen in onderliggende overeenkomst).

Een goede en gespecialiseerde juridische bijstand kan veel (financieel) onheil voorkomen.


ALGEMENE VOORWAARDEN

Algemene voorwaarden moeten zodanig opgesteld zijn dat zij specifiek van toepassing zijn voor uw onderneming. Algemene voorwaarden die té algemeen of té summier opgesteld zijn, kunnen ervoor zorgen dat zij een andere uitwerking hebben dan gewenst.

Uw algemene voorwaarden laten nalezen door een advocaat is dan ook een eenvoudige maatregel die

veel narigheid kan voorkomen.

Ondanks de praktische bezwaren, zou het een streefdoel voor uw onderneming moeten zijn om de algemene voorwaarden bij elke opdrachtaanvaarding aan de medecontract ter ondertekening voor akkoord over te maken.


INTRESTVOET BIJ INVORDERING VAN FACTUREN

Steeds vaker gaan klanten niet spontaan over tot het betalen van facturen. Een goede opvolging van de openstaande facturen zal ervoor zorgen dat u uiteindelijk betaling bekomt van datgene waar u recht op hebt, inclusief de invorderingskosten / schadebeding en de intresten.

Voor zover uw algemene voorwaarden dienaangaande niets stellen, dienen de

wettelijke intrestvoeten gehanteerd te worden.

Bij een particulier-schuldenaar bedraagt de wettelijke intrestvoet 3,75%; bij een handelaar-schuldenaar worden de intresten berekend aan een intrestvoet van 8% (Wet van 2002 op de betalingsachterstand). U kan steeds contact opnemen met het kantoor inzake deze problematiek.



Algemene opmerking
Deze nieuwsbrief heeft tot doel u algemene informatie te bezorgen, maar kan geenszins aanzien worden als een allesomvattend advies. De tekst van deze nieuwsbrief kan aangewend worden mits bronvermelding en mits Advocatenkantoor Vankeirsbilck daarvan op de hoogte te brengen.